Ahiret Nedir?

Konu, 'Mahşer - Ahiret' kısmında ruveyda tarafından paylaşıldı.

  1. ruveyda

    ruveyda İyi Bilinen Üye Yetkili Kişi Forum Yöneticisi

      
    AHİRET NEDİR?
    Ahiret kelimesinin sözlük anlamı, son ve sonra olandır. Bu anlamda dünyanın sonuna ahiret denir. Terim olarak ahiret, ölümden sonra insanların tekrar dirilmesiyle başlayan ve ebediyen devam eden bir hayatın adıdır.

    İçinde yaşadığımız dünyada bulunan her şey sürekli bir değişiklik göstermektedir. Her şeyin durmadan değiştiğini, eskidiğini, canlıların doğup, büyüyüp, gelişip,yaşlanıp öldüklerini, hep gözlemekteyiz.

    Yaratılmış olan varlıkların zamanı gelince yok olmaları doğaldır. Çünkü Yüce Allah’tan başka ölümsüz, kalici varlik yoktur. şu halde her şey belirli süreler içersinde varligini devam ettiriyor, sonra da yok oluyor. Bu varliklar arasinda kendisine verilen akil, irade ve güç sayesinde özel bir yere sahip olan insan da belirli bir süre yaşadiktan sonra ölmektedir. Işte insanin canli kaldigi, varligini sürdürdügü bu zaman süresine ömür diyoruz. Insan ömrünün belli bir zaman sonra Allah’ın emriyle son bulmasına da ecel diyoruz. Dünyada her gün veya her an vakti gelen insanların ömürleri tükeniyor; diğer taraftan da yeni doğanlarla yeni hayatlar başlıyor. İşte bunlar gibi bu dünyanın da bir ömrü, bir sonu vardır. Dünyanın bu son bulma anına "Kıyamet kopması" diyoruz. Bundan sonra, Yüce Allah yeni bir âlem yaratacak, bütün ölüleri diriltecek ve hepsini "Mahşer" denilen yerde toplayacaktır. İşte bu yeni âleme "Ahiret" denir.

    Ahirete, ahiret günü, kıyamet günü, din günü, ceza günü, son gün, diriliş (ba's) günü gibi isimler de verilmiştir.

    İnsana hayat ve canlılık veren ruh, insanın ölümü ile bedenden ayrılır ve ruhlar âlemine gider.

    Kıyametin kopma zamanı gelince İsrafil adlı melek Allah’ın emriyle Sûra üfleyecek bütün bu âlemin düzeni bozulacak, her şey alt üst olup taş üstünde taş kalmayacak ve bu dünya hayatı son bulacaktır.

    İsrafil’in Sûra ikinci defa üflemesiyle bütün ölüler dirilecek ve yeni bir âlem kurulacaktır. Burada insanlara dünyada yaptıkları bütün iyilik ve kötülükleri açıkça gösterilecektir. Sevabı, yani iyilikleri çok olanlar Cennete gideceklerdir. Günahı, yani kötülükleri çok olan Müslümanlar günahlarının cezasını görmek üzere Cehenneme gireceklerdir. Bunları Yüce Allah dilerse affeder, dilerse cezalarını çektikten sonra yine Cennete koyar. İnkâr edip iman etmeyenler ebedî olarak Cehennemde kalacaklardır.

    İşte yeniden dirilme ile başlayıp sonsuza kadar sürüp gidecek olan hayata âhiret hayatı ve bu hayatın geçtiği âleme de âhiret âlemi veya öteki dünya denir. Bu konuda Yüce Allah şöyle buyuruyor:

    "Sûra üflenince, Allah’ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde, kim varsa hepsi düşüp ölmüş olacaktır. Sonra Sûra bir daha üflenince, hemen ayağa kalkıp, bakakalacaklardır." (Zümer: 68.)

    Birinci Sûrda Allah’ın dilemesiyle ölmeyip kalanlar, Cebrail, Mikâil, Israfil, Azraîl, veya hamele-i arş(Arşı taşıyan melekler), ya da Rıdvan melekleri, hûriler, cennetin hazînedarı olan Malik’le cehennem bekçileri olan zebânîlerdir. Bu âyete göre " Sûr " iki defa üflenecektir: Birincisi ölüm üfleyişi, ikincisi de ba’s (dirilme) üfleyişidir.
  2. rucane

    rucane Islam-TR Üyesi

    [​IMG]
    Kâinata baktığımızda her şeyin bir ömrü, dolayısıyla da bir eceli olduğunu görmekteyiz. Bugün bilimin de kabul ettiği gibi dünya ömrünün sonuna doğru yaklaşmaktadır.

    Dünyanın sonu İsrâfil (as) isimli meleğin Sûr’a üflemesiyle olacak, kıyâmet tüm dehşetiyle kopacak, bütün canlılar ölecektir.

    Ahiretin kelime mânâsı “son” demektir..

    Âhiret kelimesinin manası: Arapçada ‘son, sonraki’ anlamına gelen ‘âhir’ kelimesinin müennesidir. Dünyadan sonra gidilecek son ve asıl mekânımız olan ebedi âlemin adıdır.

    Âhirete iman, imanın altı esasından birisidir.

    “Onlar ki sana indirilene ve senden önce indirilenlere iman ederler, onlar âhirete de kesin olarak inanırlar” (Bakara, 4)

    Âhiret âleminin başlangıcı kıyâmettir.

    Kâinata baktığımızda her şeyin bir ömrü, dolayısıyla da bir eceli olduğunu görmekteyiz. Bugün bilimin de kabul ettiği gibi dünya ömrünün sonuna doğru yaklaşmaktadır.

    Dünyanın sonu İsrâfil (as) isimli meleğin Sûr’a üflemesiyle olacak, kıyâmet tüm dehşetiyle kopacak, bütün canlılar ölecektir.

    Bu hakikati ALLAH, Kur’ân-ı Kerîm’de birçok âyetle haber vermiştir:

    “Gök, infitar ettiği (yarıldığı) zaman!”

    “Güneş tekvir edildiği (dürüldüğü, nuru narından ayrıldığı, ışığı giderildiği) zaman!”

    “Ve yıldızlar, (karartılarak) döküldüğü zaman!”

    “Ve dağlar, yürütüldüğü zaman!”

    “Denizler tutuşturulduğu zaman!” (İnfitar, 1/ Tekvir, 1-3, 6)

    “Sûra ilk üfürüldüğünde yerde ve gökte olanlar, dehşetten ölürler. Ancak ALLAH’ın istisna ettiği Cebrâil, Mikâil, İsrâil ve ölüm meleği olan Azrâil kalır. Sonra ALLAH, ölüm meleğine, Cebrâil’in, Mikâil’in sonra İsrâfil’in ruhlarını kabzetme emrini verir. Son olarak ölüm meleğine emir verir, ölüm meleği de ölür.” (İhya-i Ulumi’d-din)

    Daha sonra İsrâfil (as) tekrar yaratılır, onun ikinci defa Sûr’a üflemesiyle, ALLAH’ın izniyle bütün canlılar tekrar dirilir:

    “Nefisler birleştirildiği (ruhlar bedenlerle bir araya getirildiği) zaman!” (Tekvir, 7)

    “O gün Sur’a ( ikinci defa) üflenir, bölük bölük gelirsiniz.” (Nebe, 18)

    Âhiret kavramının içerdiği mânâlar:

    İkinci dirilişten sonra mahşer meydanına toplanmaya ‘haşir’ denir.

    “RABBİMiz! Muhakkak ki sen, kendisinde hiçbir şüphe olmayan bir günde insanları toplayacak olansın. Doğrusu ALLAH, vaadinden dönmez!” (Âl-i İmran, 9)

    Ömrün nasıl ve nerede harcandığının sorulup insanın hesaba çekilmesine ‘hisab’ denir.

    “O gün (hesap için Rabbinize) arz olunursunuz; sizden hiçbir sır, gizli kalmaz.” (Hakka, 18)

    “O vakit kitabı sağ eline verilen, kolay bir hesapla hesaba çekilecek ve sevinçli olarak ailesine dönecektir. Ama kitabı arkasından verilen “yetiş ey ölüm!” diye bağıracak ve alevli ateşe girecektir.” (İnşikak, 7-12)

    İyilik ve kötülüklerin tartılacağı terazi ise ‘mizan’ dır.

    “Kıyâmet günü (amellerin tartılması için) adalet terazilerini kurarız; artık kimse bir şeyle haksızlığa uğratılmaz. Hardal danesi ağırlığında (bir amel) bile olsa onu getiririz. Hesap görücüler olarak da biz yeteriz.” (Enbiyâ, 47)

    Mahşerde, başta Hz. Muhammed (asm) olmak üzere peygamberler, şehitler, âlimler, hayırlı evlatlar gibi ALLAH’ın seçmiş olduğu kimseler günahkâr mü’minlerin affını talep edeceklerdir. Buna ‘şefaat’ denir.

    “Her Peygamberin, müstecab [kabul olan] bir duâsı vardır. Ben duâmı, ümmetime şefaat etmek için âhirete sakladım.” (Buhârî)

    “Âhirette ilk şefaat eden ve şefaati kabul olan ben olacağım.” (İbn-i Mâce)

    Kıyâmet günü, Hz. Muhammed’in elinde olup, altında mü’minlerin toplanacağı sancağın ismi “Liva’ül-Hamd”dır.

    “Ben kıyâmet günü Liva’ül-Hamd’ın (hamd sancağı) taşıyıcısıyım.” (Tirmizî)

    “Övünmek için söylemiyorum, kıyâmet gününde sancak benim elimde olacaktır.” (İbn-i Mace)

    Hz. Muhammed’in (asm) ümmetiyle birlikte bir daha susamamak üzere suyundan içecekleri havuza ‘Kevser’ denilmektedir. (Kevser’in sırattan önce mi yoksa sonra mı olduğu konusunda ihtilaf vardır. Makbul görüşe göre iki adet Kevser mevcuttur. Biri cennetin içindedir, diğeri sırattan önce ve mahşer yerindedir.) (Kütüb-i Sitte)

    “Havzımın genişliği bir ayda yürünebilecek kadardır. Suyu sütten daha beyaz kokusu miskten daha hoş, bardakları gökteki yıldızlar kadar çoktur. Kim ondan içerse ebediyen susamaz.” (Buhârî ve Müslim)

    Cennet ya da cehenneme gitmek için üstünden geçilecek köprüye ‘sırat’ denir.

    “Sırat, cehennemin üzerine kılıç ağzı gibi ince, kaygan, (üzerinde yürüyeni) düşürecek bir halde kurulur. Üzerinde kızgın demirden kancalar vardır. Onlar cezaya layık kimselerin vücutlarına takılıp tırmalar. Orada tutulup mahvolanlar, yere çarpılanlar vardır. İnsanlardan bir kısmı yıldırım gibi geçip gider, orada hiç beklemez. İşte bu kurtuluştur. Kimi rüzgâr gibi geçer hiç eğlenmez. Bu da onun kurtuluşudur. Sonra atın hızıyla geçenler, sonra yayanın koşusu ile geçenler, sonra yaya olan kişinin normal yürüyüşü hızı ile geçenler. Nihâyet sonuncu insan, cehennemin yakıp rengini değiştirdiği bir kişi olur. ALLAH kendisini rahmetiyle cennete koyuncaya kadar sıratta çeşitli zorluklarla karşılaşır.” (Taberânî)

    Mü’minlerin ALLAH’ın lütfuyla girecekleri ve sonsuz güzelliklere kavuşacakları yer ‘cennet’tir.

    “İman edip salih amel işleyenler var ya, işte onlar cennet halkıdır; onlar orada sürekli kalıcıdırlar.” (Bakara, 82)

    Kâfirlerin ebedi olarak azap çekecekleri yer de ‘cehennem’dir.

    “Küfürlerinde bilinçli olarak ısrar edip âyetlerimizi yalanlayanlar var ya; işte onlar ateş halkıdırlar; onlar orada sürekli kalıcıdırlar.” (Bakara, 39)

    Günahkâr olan mü’minler ise; günahları ölçüsünde cehennem azabı gördükten sonra Cennete girerler.

    Fakat bunlarla birlikte bilmemiz gereken şu ki; “sur, mizan, sırat, kevser” gibi âhiret âlemine ait ifadelerin “boru, terazi, köprü, havuz” şeklinde tasvir edilmeleri insan aklına yakınlaştırmak içindir. Asıl suretlerini âhiret âlemine gittiğimizde göreceğiz. Dünyadakilerle kıyaslayarak hayal ettiğimiz şekiller, elbette onların gerçek suretleri değildirler.

    Âhiret nedir?




    O gün Sur’a (ikinci defa) üflenir, bölük bölük gelirsiniz.”

    Nebe, 18




    “Nefisler birleştirildiği (ruhlar bedenlerle bir araya getirildiği) zaman!”

    Tekvir, 7
Yüklüyor...

Sayfamızı paylaşarak bize destek verebilirsiniz.